De abdij en haar tuinen
Terugkeren naar de voorstelling van de abdij Saint-Georges de Boscherville
In 1113 besloot Guillaume de Tancarville een abdij te stichten ter vervanging de bestaande kapittelkerk, met de toestemming van Hendrik I Beauclerc (hertog van Normandië en koning van Engeland). Hij deed een beroep op de benedictijnenmonniken van St. Evroult en Ouche.
Van 1113 tot 1140 werd dus deze romaanse kerk in steen van Caumont opgetrokken.
De Normandische bouwers wilden met grote, hoge vensters ruim verlichte kerkschepen ontwerpen, wat aanvankelijk mogelijk gemaakt werd door een houten plafond, om de drukkrachten weg te nemen, dat in de XIIIe eeuw werd vervangen door een gotisch gewelf.
De kerk heeft de vorm van een Latijns kruis dat naar het oosten gericht is. Zoals zo vaak het geval is in Normandië heeft de kerk tribunes in de kruisbeuken van het transept en een lantaarntoren bij de kruising van het transept. De apsis heeft een afgeronde vorm, bedekt door een kwartcirkel die ondersteund wordt door dikke boogribben.
De bouwers wendden de techniek van de dikke muur aan: op het laatste niveau wordt de muur zelf minder dik en net ervoor draagt een elegante reeks zuilen bij tot de stevigheid van het geheel. De kerk heeft tal van versierde kapitelen, met scènes waarin personages voorkomen.
